Fragile…

Fragile van Sting is al jarenlang hèt nummer dat in aanmerking komt om gedraaid te worden tijdens de afscheidsceremonie bij mijn uitvaart. Qua muziek staan verder het ‘Ave Maria’ van Gounod door Inessa Galante en ‘Elke pelgrim keert weer huis toe’ van Amanda Strydom op het lijstje.

Ik hou van zowel proza als poëzie. Degenen die mij na staan kunnen wat dat aangaat putten uit mijn verzameling verhalen en dan denk ik aan iets luchtigs van Toon Tellegen of Ted van Lieshout. Wat de gedichten aangaat zou ik een aangepaste versie van William Auden’s ‘Funeral Blues’ heel mooi vinden. Of toch misschien ‘Enige woorden over de ziel’ van Wislawa Szymborska…?

Omdat de Dood zijn intrede altijd onverwachts doet vind ik het zinnig om me daarop voor te bereiden. Zo werk ik al geruime tijd aan mijn eigen lijkwade. Ik reproduceer datgene waar ik van hou op stof. De blad-eigen sappen van favoriete bloemen en bladeren kleuren de stof. De stof wordt geborduurd en er komt een zachte voering tegenaan. Ik stel me met gemak voor hoe fijn het is om me op die manier omhuld te weten.

Aan een van mijn vrienden die ook kunstenaar is heb ik gevraagd of hij mijn baar wil maken. ‘Ik voel me vereerd en dat wil ik graag voor je doen’ zegt hij, ‘maar laten we er van uit gaan dat het nog heel lang duurt voor het zover is…’ Natuurlijk, dat doe ik zeker.

Het voelt goed om mijn wensen kenbaar te maken. Bovendien, me bewust zijn van mijn eindigheid laat me ook bewuster leven. Alsof de waardering voor alles wat het leven biedt des te groter is. Genieten van kinderen en kleinkinderen, van de liefde die ik ontvang, van een schitterend ochtendgloren, van de wind in mijn haar of een te gekke theatervoorstelling. Ik geniet met volle teugen!

Als dat gedaan is zou ik het vooral fijn vinden als – na een korte plechtigheid – vrienden en familie in mijn huis samenkomen voor een borrel en een bite om nog eens na te praten over die lange vrouw die soms zo bijdehand maar tegelijk zo breekbaar kon zijn.

Reageer op dit bericht